اقتباس شيوه هاي روايتي هنر سنتي پرده خواني در فيلم كوتاه

طبق اسناد و گزارشهاي موجود، ميتوان گفت هنر سنتي پردهخواني طي قرنها، عامترين و محبوبترين هنر تصويري داستانگو در ميان عامه مردم ايران بوده و كاركردي شبيه به هنر مدرن سينما داشته است. هنر پرده خواني واجد ويژگيها و خصوصيات منحصربه فردي به لحاظ موضوعي و سبكي است كه ميتوان با تبيين و شناخت اين ويژگيهاي روايتي و تصويري ،دستآوردهاي قابل انتقال آن را در فيلم كوتاه ايراني مورداستفاده قرارداد. اين مقاله با توجه به وجود شباهتهاي قابل توجه ميان هنر سنتي پرده خواني ايران و هنر مدرن سينما در پي پاسخ به اين سؤال است كه دست آوردها و ويژگيهاي روايتي و سبكي هنر سنتي پردهخواني چه هستند؟ و چگونه ميتوان از آنها در فيلم كوتاه ايراني استفاده نمود؟ بدين منظور اين پژوهش با استفاده از روش تحقيق تحليلي- توصيفي و بر اساس نظريهي « اقتباس سينمايي» بلا بالاش، نتيجه ميگيرد، خصيصه ها و دست آوردهاي هنر پرده خواني- به لحاظ موضوعي و سبكي- كه طي ساليان دراز حاصل و در ميان ايرانيان شناخته شده و پذيرفته شده است اين فرصت را براي فيلمسازان فيلم كوتاه ايراني فراهم ميآورد كه ذائقه و نياز مخاطبان خود را بهتر شناخته ،شيوه هاي بياني و موضوعات موردعلاقه مردم ايران را كه طي قرنها در هنر پرده خواني آزموده و متبلور شده است را مورداستفاده قرار دهند .به علاوه استفاده و ادامه سنتهاي روايتي و سبكي هنر پردهخواني در فيلم كوتاه ايراني سبب تكرار خصيصه ها و دستاوردهاي هنر پرده خواني به عنوان ميراث و دست آوردي فرهنگي در مجموعه اي آثار خواهد شد كه ميتواند در شكل دادن سينمايي خاص و متمايز از فيلم هاي كوتاه كشورهاي ديگر، نقش اساسي داشته باشد.