راهكارهاي بهبود ارتباط سازمان آموزش و پرورش با دانشگاه از ديدگاه معلمان

اهميت آموزش و پرورش و تاثير آن در تربيت نسل هاي آتي و مهمترين پايگاه تربيت و آماده سازي دانش آموزان براي حضور در رشته هاي دانشگاهي از يك طرف و تغييرات محيطي و تاثير آنها بر بخش آموزش كشور از سوي ديگر، لزوم تعامل و همكاري بين آموزش و پرورش و دانشگاه را به خوبي نشان مي دهد. اين تحقيق كيفي است و با استفاده از ديدگاه معلمان تلاش كرده است برخي از مهمترين محورهاي موثر بر بهبود ارتباط بين آموزش و پرورش و دانشگاهها را بررسي نمايد. نتايج حاصل از مصاحبه با معلمان نشان مي دهد «برگزاري جلسه، كارگاه و كنفرانس»، «مشاوره و قرارداد پژوهش»، «پژوهش مشترك»، «راهنمايي و انجام پايان‌نامه‌هاي دانشجويي»، «انتقال موقت دانشگاهيان به آموزش و پرورش (فرصت‌مطالعاتي)»، «ايجاد مراكز تحقيقاتي مشترك»، «ايجاد بخش هاي زايشي»، و «ايجاد رشته‌هاي جديد يا تغيير مواد آموزشي رشته‌ها بر اساس نيازهاي بخش اموزش»، از جمله راهكارهايي هستند كه به نظر معلمان مي تواند سبب بهبود ارتباط بين آموزش و پرورش و دانشگاه شود.