انتقال تكنولوژي مبتني بر سياست‌هاي جهاني توسعه پايدار

امروزه تكنولوژي يا فن آوري را گستره وسيعي از فعاليتها و اقدامات لازم براي توليد دانش فني، مواد، فراينـد و فرآورده هاي نوين بشمار مي آورند و از اين رو اهميت تكنولوژي به عنوان عامل اصلي و موتور توسعه اقتصادي در جهان امروز بيش از پيش مشخص است. پس از تأسيس سازمان تجارت جهاني در سال ،۱۹۹۵ اقتصادهاي در حال رشد، دسترسي آسان تري به تكنولوژي هاي خارجي پيدا كردند. و توجه به سمت توسعه و انتقال فناوري هاي جديد و در حال ظهور نظير (بيوتكنولوژي، مواد جديد و داروسازي ...) جلب شد. تحقق اركان پايداري يكي از ضرورت‌هاي انتقال تكنولوژي پايدار در جوامع درحال توسعه و يا كمتر توسعه يافته است. در اكثر موارد فرآيند انتقال تكنولوژي در كشورها و مخصوصا كشور ما منجربه انتقال تكنولوژي پايدار نمي‌شود و اين امر يكي از دغدغه‌هاي مديران در زمينه انتقال تكنولوژي پايدار در صنايع مختلف است.