بررسي كيفيت گزارشگري مالي و سررسيد بدهي بر كارايي سرمايه گذاري در شركت هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

اين تحقيق به بررسي نقش كيفيت گزارشگري مالي بر كارايي سرمايه گذاري در 100 شركت‌ از شركتهاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بين سال‌هاي1390تا1399 پرداخته است. در اين تحقيق از سه مدل جايگزين: 1)مدل تغيير سالانه در حساب‌هاي دريافتني براي شركت i در سال t، مك‌نيكول و استوبن (2008)، 2) مدل اقلام تعهدي اختياري تعديل شده كاسزنيك (1991) و 3)مدل تعديل شده كيفيت اقلام تعهدي دي‌چاو و دي‌كيو (2002) براي محاسبه كيفيت گزارشگري مالي و از مدل بيدلي و همكاران (2009) براي محاسبه كارآيي سرمايه‌گذاري استفاده گرديد. نتايج پژوهش نشان داد كه نه تنها آن دسته از شركت‌هايي كه داراي سطح بالاتري از كيفيت گزارشگري مالي مي‌باشند، از سرمايه‌گذاري‌هاي كاراتري بهره مي‌جويند، بلكه كيفيت گزارشگري بالاتر، خود موجب كاراتر شدن سرمايه‌گذاري مي‌گردد. همچنين اين تحقيق نشان داد كه بين بيش سرمايه‌گذاري و كيفيت گزارشگري مالي و نيز بين كم‌سرمايه‌گذاري و كيفيت گزارشگري مالي رابطه‌اي منفي و معنا‌دار وجود دارد.