مطالعه تاثير گراديان دما بر عمر قطعات داغ توربين گاز

تخمين عمر باقي‌مانده قطعاتي كه در دماي بالا كار مي‌كنند به علت گران بودن مواد اوليه و آلياژهاي استفاده شده از اهميت بالايي برخوردار است. با توجه به احتمال تغيير دماي كاري قطعات، به منظور تخمين عمر خزشي قطعه، نياز است تا اثرات تغيير دماي كاري بر روي عمر ارائه‌شده توسط شركت‌هاي توليد كننده در نظر گرفته شود. پژوهش حاضر به بررسي و تحليل روش‌هاي رايج تخمين عمر خزشي مي‌پردازد. هدف از انجام اين پژوهش بررسي و بيان روش‌هاي مختلف تخمين عمر خزشي و همچنين بررسي تاثير گراديان دما بر عمر قطعات داغ است. به منظور بررسي دقيق‌تر و پياده‌سازي روش‌هاي تخمين عمر و همچنين مقايسه آن‌ها، آلياژ P91 (9Cr-1Mo) انتخاب شده است. مقاومت مناسب اين آلياژ در برابر خزش باعث شده است تا به صورت گسترده در بويلرهاي نيروگاهي و لوله‌ي كوره‌هاي پتروشيمي استفاده شود. ميزان تغييرات دما براي بررسي و مقايسه‌ي روش‌هاي ذكر شده ۱ درصد است. روش‌هاي تخمين عمر لارسن-ميلر، مانسون-هافرد، اُر-شِربي-دُرن، مانسون-ساكوپ، چيتي-دووال و روش گلدهوف-شربي در تحقيق حاضر مورد بررسي قرار گرفته‌اند.