بررسي سبك زندگي فردي و اجتماعي بر اساس آموزه هاي تربيت اخلاقي نهج البلاغه

تربيت اخلاقي عبارت است از استغاثه، يعني ارائه و به كارگيري سازوكارهاي تربيتي براي دريافت پيشنهادهاي اخلاقي و شناخت و شناخت رذايل و بسترسازي براي ايجاد نگرش و روي آوردن به اخلاق حسنه، پايبندي، پايبندي و عينيت دادن ارزش هاي اخلاقي براي رسيدن به سعادت و كمال جاودانه به نظر مي رسد.لذا در وصف عظمت تربيت ميتوان گفت انسانيت انسان مشروط و منوط به تربيت اوست. روش شناسي و روش تربيتي جايگاه ويژه اي در نظام آموزشي دارد. در اين مقاله سعي شده است روش هاي رفتار اخلاقي در نهج البلاغه بررسي شود.