بررسي رابطه انگيزش شغلي و انگيزش ورزشي با نقش ميانجي تسهيم دانش در كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان خراسان جنوبي

هدف از انجام اين پژوهش بررسي رابطه انگيزش شغلي و انگيزش ورزشي با نقش ميانجي تسهيم دانش در كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان خراسان جنوبي بود. اين پژوهش از نوع توصيفي كه به‌صورت تحليلي- پيمايشي انجام گرفت. جامعه آماري شامل كليه كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان خراسان جنوبي به تعداد 166 نفر بودند و بر اساس جدول مورگان 118 نفر به‌عنوان نمونه آماري در نظر گرفته شد. براي جمع‌آوري يافته‌هاي تحقيق از سه پرسشنامه انگيزش شغلي هرزبرگ (1995)، پرسشنامه تسهيم دانش ديكسون (2000) و پرسشنامه ارزيابي انگيزه‌هاي ورزشي پلتير و همكاران (۱۹۹۵) استفاده شد. تجزيه‌وتحليل در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي انجام شد. در بخش آمار استنباطي از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد رابطه مثبت معناداري بين انگيزش شغلي و انگيزش ورزشي با نقش مبانجي تسهيم دانش در كاركنان اداره كل ورزش و جوانان استان خراسان جنوبي وجود دارد. مي‌توان نتيجه گرفت با توجه به اينكه هر سازمان و جامعه ممكن است شرايط و نيازهاي متفاوتي داشته باشد، پياده‌سازي اقداماتي كه بهترين تأثير را در افزايش انگيزه شغلي و ورزشي داشته باشند، نيازمند بررسي و تحليل دقيق و شناخت عميقتري از وضعيت و نيازهاي كاركنان است.