نقش نظارت و اهميت ارزيابي در راستاي تضمين كيفيت آموزش عالي

ايجاد توسعه پايدار و رفع مشكلات و معضلات جوامع، به‌ويژه در كشورهاي درحال‌توسعه و توسعه‌نيافته، يكي از وظايف تعريف‌شده زيرنظام‎ هاي آموزش عالي است. بر همين اساس و به لحاظ رشد همه‌جانبه، اين امر مستلزم دارا بودن آموزش صحيح و كاربردي در بخش‎ هاي مختلف از قبيل آموزش سطح يك كه برعهده وزارت آموزش و پرورش هر كشور است و پس از آن نقش آموزش عالي كه به عهده وزارت عتف و وزارت بهداشت است، اين مقوله بسيار حائز اهميت است به نحوي كه زيرنظام ‎هاي آموزش عالي مي ‎بايست بر شرايط حاكم بر جامعه اثرگذار باشند. فلسفه وجودي مراكز آموزشي و تحقيقاتي، توليد و اشاعه دانش، توسعه و پرورش نيروي انساني كارآزموده و ماهر به‌عنوان محصول مورد انتظار اين مراكز بوده و نظارت حرفه ‎اي بر عرضه خدمات علمي و تخصصي اين نوع مراكز مي‎تواند باعث بروز رخدادهاي مطلوب در همة عرصه‎ هاي جامعه شود. در اين حالت جهت دستيابي به چنين نظام با كيفيت آموزشي هدفمند و كارا و حفظ قابليت ‎هاي آن در نظام آموزشي يك كشور، وجود نظارت علمي و ارزيابي حرفه ‎اي در تضمين كيفيت آموزش و حفظ اين كيفيت بسيار ضروري است. پژوهش حاضر به‌صورت تحقيق ميداني بوده كه با بررسي‎ هاي دقيق در بازديدهاي منظم با استفاده از كارشناسان خبره و حرفه‎ اي متشكل از اعضاي هيئت‌علمي باتجربه صورت گرفته و ماحصل آن به‌عنوان نتايج طرح توسط كارشناسان مديريت نظارت و ارزيابي دانشگاه رازي و هيئت ناتك استاني جمع‌بندي، تحليل و ارائه گرديده است. يافته‌هاي پژوهش اين است كه ايجاد رشته‎ هاي جديد و مورد نياز جامعه در بخش‎ هاي مختلف صنعت، كشاورزي، علوم انساني و... تربيت نيروهاي متخصص مورد نياز با توجّه به ضروريات و نيازهاي واقعي كشور كه مي‌بايستي منطبق با سند آمايش سرزمين باشد، جهت رفع موانع موجود كشور و جلوگيري از هدررفت منابع مالي و انساني و درنهايت، ايجاد توسعه و رشد در بخش‎ هاي مختلف مي ‎تواند از دستاوردهاي بخش نظارت، ارزيابي و تضمين كيفيت آموزش در آموزش عالي كشور باشد.