بررسي شيوه‌هاي مهارت‌آموزي و مهارت‌محوري در نظام آموزش و پرورش بر مبناي سند تحول بنيادين

هدف از پژوهش حاضر «بررسي شيوه‌هاي مهارت‌آموزي و مهارت‌محوري در نظام آموزش و پرورش بر مبناي سند تحول بنيادين» مي-باشد. روش پژوهش حاضر از نوع كيفي بوده و شيوه‌ گردآوري داده‌ها نيز مبتني بر شيوه‌ كتابخانه‌اي و اسنادي مي‌باشد كه اين داده‌هاي به دست آمده با رويكرد توصيفي – تحليلي در راستاي رسيدن به موضوع پژوهش حاضر مورد تحليل قرار گرفته است. مهارت‌هاي زندگي مهارت‌هايي شخصي و اجتماعي هستند كه انسان‌ها، به ويژه كودكان و نوجوانان، بايد آن‌ها را ياد بگيرند تا بتوانند در ارتباط با خود و ديگران و اجتماع به طور موثر و مسئولانه عمل كنند. در همين راستا يافته‌هاي پژوهش حاضر حاكي از آن است كه بايستي نوجوانان را كمك كرد تا ويژگي هاي اصلي شخصيت و نقاط ضعف و قوت خود را بشناسند و فشارها و دلهره هاي خود را تشخيص دهند. انتقاد مهمي كه به تعليم و تربيت رايج وارد شده، اين است كه به برخي مهارت‌ها و تنها بر بعد شناختي يا به عبارت ديگر سوادآموزي تمركز شده و به ديگر ابعاد فكري، رواني و اجتماعي توجهي نشده است. مهارت‌هاي زندگي را مي‌توانيم از طريق آموزش غيررسمي به نوجوانان آموزش دهيم. آموزش مهارت به نوجوان بايد چنان مناسب باشد كه نوجوانان بتوانند از خودشان و علايق شان در برابر موقعيت هاي سخت زندگي دفاع كنند . عدم آگاهي از استعدادهاي خود ، منبع تعارض هاي فراوان و شكست هاي اصلي زندگي انسان است