بهينه‌سازي اصلاح اثرات جمجمه بر روي سيگنال فوتواكوستيك دريافتي از مغز: مطالعه شبيه‌سازي

استخوان جمجمه به صورت يك مانع پراكنده‌ساز امواج اكوستيك انتشاري و لايه برهم زننده تطبيق امپدانس اكوستيكي در تصويربرداري درون جمجمه اي فوتواكوستيك از مغز عمل مي كند. از اين رو حضور جمجمه در مسير انتشار سيگنال فوتواكوستيك منجر به اغتشاشات مهمي در دامنه و فاز سيگنال دريافتي مي‌شود. در اين مقاله به بررسي و ارائه راهكاري براي بهبود جبران‌سازي اثرات ناشي از جمجمه بر روي سيگنال فوتواكوستيك دريافتي از مغز پرداخته‌ايم. به اين منظور ابتدا الگوريتم پيشنهادي بر مبناي مدل اصلاح يافته مشابهت‌يابي فضاي برداري با استفاده از معيار حاصل‌جمع وزن‌دار شباهت بردارهاي ويژگي معرفي شده است و مقدار بهينه وزن نسبت داده شده به هر بردار ويژگي با اجراي الگوريتم ژنتيك به دست آمده است. سپس شبيه‌سازي‌هاي عددي مبتني بر مدل مذكور بر روي فانتوم عددي جمجمه تحقق يافته است. نتايج نشان مي‌دهد كه استفاده از معيار حاصل‌جمع وزن‌دار شباهت بردارهاي ويژگي دقت نتيجه حاصل از جبران‌سازي را بالا برده و مقدار خطا را در مقايسه با معيار ميانگين شباهت بردارهاي ويژگي كاهش مي‌دهد.