طراحي زيست‌بوم نوآوري خودروهاي هوشمند در ايران

با پيشرفت تكنولوژي و ورود به عصر هوش مصنوعي، تمامي صنايع مخصوصا صنعت خودروسازي كه يكي از محرك‌هاي اصلي رشد اقتصادي در كشورها و مخصوصا كشور ايران است، دستخوش تغييرات خواهند شد. همچنين، هم‌پيوندي بالاي صنعت خودروسازي با فناوري، اين صنعت را نمادي از توسعه‌يافتگي صنعتي در كشورهاي برخوردار از آن تبديل كرده است. هدف از اين پژوهش طراحي زيست‌بوم نوآوري براي توسعه خودروهاي هوشمند در ايران است. در همين راستا، به شناسايي مولفه هاي ساختاري و كاركردي زيست‌بوم نوآوري خودروهاي هوشمند پرداخته شده است. توجه به اينكه نتايج اين پژوهش مي‌تواند در حوزه سياست‌گذاري‌ نوآوري و فناوري، صنعت خودرو سازي و صنايع مرتبط موثر باشد، اين پژوهش از نظر هدف يك پژوهش كاربردي و از نظر رويكرد يك پژوهش كيفي است. نمونه‌گيري اين پژوهش غيراحتمالي (هدفمند و روش گلوله برفي) بوده و با روش مصاحبه و پرسشنامه دلفي فازي با 10 نفر از خبرگان صنعت خودروسازي به جمع‌آوري داده‌ها پرداخته شده است. سپس نگاشت نهادي شامل مولفه هاي ساختاري و كاركردي لازم براي طراحي زيست‌بوم نوآوري خودروهاي هوشمند در ايران ترسيم شد. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه، مولفه‌هاي ساختاري شامل سياست‌گذار، رگولاتور و تنظيم‌گر، نهادهاي واسطه و ميانجي، نهادهاي حمايتي، توسعه‌دهندگان سيستم‌عامل و اپليكيشن‌ها، توسعه و ارائه‌دهندگان خدمات مبتني بر داده، خالقان دانش و فناوري، قطعه‌سازان و سازندگان خودرو، مشتريان و كاربران است. همچنين، مولفه‌هاي كاركردي شامل تنظيم گري و تدوين مقررات، تسهيل ارتباط نهادهاي دانشي، تسهيل ارتباط نهادهاي اجرايي، تسهيل ارتباط نهادهاي مالي، توسعه خدمات مبتني بر داده، ارائه خدمات نرم‌افزاري، ساخت خودرو و قطعات خودرو، خلق و بكارگيري فناوري‌هاي خودروهاي خودران، طراحي نرم‌افزار جهت بهبود عملكرد خودرو مي باشند.