نقش ميانجي خودكارآمدي كارآفرينانه در تاثير مديريت موفق زنان بر ارتقاي عملكرد سازماني

هدف پژوهش حاضر بررسي نقش ميانجي خودكارآمدي كارآفرينانه در تاثير مديريت موفق زنان بر ارتقاي عملكرد سازماني مي باشد. اين پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي است و جامعه آماري پژوهش شامل مديران زن سازمان هاي دولتي شهر اصفهان بوده كه 80 نفر از آنها به عنوان نمونه با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شده است. جهت گردآوري داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. جهت سنجش پايايي و روايي ابزار به ترتيب از روش هاي آلفاي كرونباخ و تحليل عاملي تاييدي بهره گرفته شده است. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل مسير تاييدي با بكارگيري نرم افزار LISREL استفاده شده است. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه مديريت موفق زنان داراي اثر مستقيم مثبت، اثر غيرمستقيم مثبت و اثر كل مثبت و معنادار بر متغير عملكرد سازماني مي باشد. همچنين، خودكارآمدي كارآفرينانه داراي اثر مستقيم مثبت و معنادار بر متغير عملكرد سازماني مي باشد. علاوه بر اين، مديريت موفق زنان داراي اثر غيرمستقيم، مثبت و معنادار بر متغير عملكرد سازماني مي باشد.