بررسي الگوي هاي مناسب با رويكرد راه‌اندازي كسب و كارهاي نوين (مطالعه موردي ايران)

مقاله حاضر به بررسي الگوهاي مناسب براي راه‌اندازي كسب و كارهاي نوين مي‌پردازد. در اين مقاله، ابتدا به تعريف كسب و كار نوين و اهميت آن در اقتصاد جهاني پرداخته مي‌شود. سپس الگوهاي مناسب براي راه‌اندازي چنين كسب و كارهايي مورد بررسي قرار مي‌گيرند. اصطلاح مدل كسب و كار به طرح يك شركت براي كسب سود اشاره دارد. يك شركت با طرح مدل كسب و كار خود، مي‌تواند استراتژي‌هاي لازم براي توليد، بازاريابي و فروش محصولات خود را مطرح و پياده‌سازي كند؛ همچنين قادر خواهد بود تا بازار هدف خود را شناسايي كرده و هزينه‌هاي لازم براي بازاريابي و فروش محصولات يا خدمات به بازار هدف خود را، پيش‌بيني نمايد.كارآفرينان با تجزيه و تحليل خطاها و شكست‌هاي قبلي خود، در فعاليت هاي آينده خود بهبود مي‌برند. آن‌ها از تجارب گذشته خود چشم پوشيدن نمي‌كنند و با استفاده از آن‌ها، راهكار هاي جديد را پيدا مي‌كنند. همچنين كارآفرينان با برقراري همكاري با ساير افراد و شبكه‌سازي با صنعت مرتبط، به منابع و دانش بيشتري دسترسي پيدا مي‌كنند. اين الگو به آن‌ها كمك مي‌كند تا در محله كسب و كار خود رشد كنند و به نوآوري هاي جديد دست يابند. در اين راستا 20 مصاحبه با كارآفرينان و صاحبان شركتهاي نوپا و شركتهاي كوچك و متوسط صورت گرفت. يكي از مهم‌ترين فوائد داشتن مدل كسب و كار، اين است كه سرمايه‌گذاران مي‌توانند مدلهاي كسب و كارهاي مختلف را ببينند و شركت مورد نظر خود را جهت سرمايه‌گذاري انتخاب نمايند با تجزيه و تحليل الگوهاي فوق، مقاله نتيجه مي‌دهد كه استفاده از الگوهاي مناسب براي راه‌اندازي كسب و كارهاي نوين، مي‌تواند به كارآفرينان كمك كند تا در كار خود به بهترين نتيجه دست يابند.