بررسي ارتباط پذيرش درد با راهبردهاي مقابله با استرس در بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد در شهر كرج

زمينه و هدف: بيماريهاي عضلاني اسكلتي از جمله شايعترين وپرهزينهترين بيماريها در همةگروه‌هاي سني در جوامع مختلف مي‌باشد و آرتريت روماتوئيد يكي از شايعترين بيماري‌هاي عضلاني اسكلتي است. درد در بيماري آرتريت روماتوئيد ماهيتي مزمن دارد كه مي‌تواند افراد را مبتلا به مشكلات روان‌شناختي زيادي كند از اين رو در سالهاي اخير در جهت شناسايي مكانيزم‌هاي سازگارانه‌اي تلاش شده است تا افراد مبتلا به درد مزمن بتوانند از طريق آن سلامت روان‌شناختي و توانايي كاركردي خود را حفظ كنند. با توجه به اهميت سلامت روان‌شناختي بيماران مبتلا به درد مزمن، مطالعة حاضر با هدف تعيين ارتباط پذيرش درد با راهبردهاي مقابله با استرس در بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد در شهر كرج انجام شد. روش بررسي:مطالعه مقطعي حاضر بر روي 250 بيمار مبتلا به آرتريت روماتوئيد مراجعه كننده به مراكز روماتولوژي شهر تهران كه با روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شده بودند، انجام گرفت. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌هاي پذيرش درد مزمن و شيوه‌ها‌ي مقابله با شرايط پر استرس جمع‌آوري شد. پس از جمع‌آوري و كدگذاري، داده‌ها وارد نرم‌افزار SPSS نسخه 22 شد و از آزمون همبستگي پيرسون براي تعيين ارتباط بين متغيرهاي تحقيق استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين (انحراف معيار) نمره كل پذيرش درد در بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد 18/95 ± 79/35 بود. نتايج آزمون پيرسون نشان داد كه ارتباط منفي و معني‌داري بين نمرة پذيرش درد با راهبردهاي هيجان مدار (0/27-=r) و راهبردهاي اجتنابي (0/54-=r) وجود دارد و از طرفي ارتباط بين نمرة پذيرش درد و راهبردهاي مساله مدار مثبت و معني دار (0/53=r) بود. بدين معني كه با كاهش نمرة راهبردهاي هيجان مدار و اجتنابي و افزايش نمرة راهبردهاي مساله مدار، نمرة پذيرش درد در بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد افزايش مي‌يابد. نتيجه‌گيري: با توجه به ارتباط پذيرش درد و ابعاد راهبردهاي مقابله با شرايط پر استرس، درمانگرهاي شناختي-رفتاري از طريق افزايش سبكهاي مقابله‌اي كارآمد مي‌توانند بر پذيرش درد و مديريت آن در بيماران مبتلا به دردهاي مزمن اثرگذار باشند.