مروري بر وضعيت زنان سرپرست خانوار و راهكارهاي توانمندسازي آنها در ايران

زمينه و هدف: امروزه رشد خانواده‌هاي زن سرپرست در جامعه به عنوان قشري آسيب پذير، روند صعودي داشته و مسئله اي نوظهور در كشور تلقي مي‌شود. اين زنان با مشكلات گسترده‌اي در ابعاد مختلف زندگي مواجه هستند كه تبعات منفي بر كيفيت زندگي آنها و خانواده هايشان دارد. روش بررسي: در اين مطالعة مروري، مقالات چاپ شده ايراني به زبان انگليسي و فارسي در بازة سال‌هاي 1379 تا 1399 در پايگاه‌هاي اطلاعاتي Iran Medex,Magiran، SID،Web of Science،Scopus، PubMed وموتور جست و جوگر Google scholar با كليد واژه‌هاي Female OR Women-headed Household ،Status Empowerment ،Decision Making و Iran و با استفاده از عملگرهاي , AND OR و استراتژي جست و جوي هر پايگاه بررشي شدند. يافته‌ها: نگارش نهايي با 26 مقاله مرتبط و مناسب انجام شد. طبق اين مطالعه اغلب زنان سرپرست خانوار در ايران، ميانسال و علت اصلي سرپرست بودن آنها، فوت همسر بود. اكثريت آنها تحصيلات پايين داشتند و فاقد مهارت شغلي بودند. عمده مشكلات آنها اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و روحي - رواني بود. اقداماتي مانند ادامه تحصيل، دريافت حمايت مالي، عضويت در سازمان هاي مردم نهاد و دولتي جهت دريافت خدمات مشاوره‌اي-آموزشي و كسب مهارت‌هاي شغلي و داشتن اشتغال پايدار براي اين زنان، در توانمندسازي اين قشر موثر شناخته شدند. نتيجه‌گيري: حمايت ناكافي از سوي اطرافيان و جامعه، فقدان مهارت واشتغال مناسب به چالش هاي پيش روي زنان سرپرست خانوار دامن مي زند. بررسي وضعيت موجود در شناسايي مشكلات پيش روي اين زنان و اولويت بندي آنها جهت اقدامات و مداخلات موثر آموزشي، ايجاد اشتغال و حمايت اجتماعي موثر است. اين امر خود گامي در راستاي توانمندسازي اين زنان و بهبود شاخص هاي كيفيت زندگي در خانواده هاي زن سرپرست مي باشد.