مقايسه تاثير درمان پذيرش و تعهد و فراشناخت درماني بر تاب آوري زنان تحت همودياليز

زمينه و هدف: يكي از مشكلات افراد تحت همودياليز، كاهش آستانه تحمل و كاهش تاب آوري در برابر مشكلات روانشناختي مي باشد. پژوهش حاضر با هدف تعيين مقايسه اثربخشي درمان پذيرش و تعهد و فراشناخت درماني بر تاب آوري زنان تحت همودياليز انجام شد. روش بررسي: پژوهش حاضراز نوع نيمه تجربي با استفاده از طرح پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري با 3 ماه بعد بود. در اين مطالعه تعداد 54 بيمارتحت همودياليز مراجعه كننده به بيمارستان امام علي (ع) و شهيد رجايي كرج درسال 1399، به روش نمونه گيري به صورت غير تصادفي و دردسترس انتخاب و به روش تصادفي وبا قرعه كشي وارد مطالعه شدند. براي جمع آوري داده ها در اين مطالعه از پرسشنامه جمعيت شناختي و مقياس تاب آوري كانر – ديويدسون (Connor - Davidson Resilience Scale) استفاده شد. روايي محتواي ابزار به مطالعات پيشين بسنده شد و پايايي به روش همساني دروني با محاسبه ضريب آلفا كرونباخ وبه روش آزمون- بازآزمون محاسبه شد. براي گروه درمان پذيرش و تعهد (18 تن) ، 8 جلسه 90 دقيقه اي و براي گروه فراشناخت درماني (18 تن)، 8 جلسه 60 دقيقه اي، بصورت انفرادي در بخش دياليز بيمارستان برگزار شد. داده ها با نرم افزار اس پي اس اس 23 با سطح معناداري كمتر از 0/05 تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج تحليل كوواريانس چندمتغيري تفاوت هاي معناداري بين گروه هاي مداخله و كنترل در مراحل پس آزمون و پيگيري نشان داد(0/001 =P) اندازه اثر منابع تغيير درون گروهي و تعاملي براي متغيرتاب آوري به ترتيب 0/800و 0/775 درصد بود. نتيجه‌گيري: هر 2 روش درماني بر ارتقاء تاب آوري زنان تحت همو‌دياليز تأثير داشته است. پيشنهاد مي شود ازمداخلات درماني به منظور افزايش تاب آوري در زنان تحت همودياليز استفاده شود.