بهره مندي از فناوري هاي نوين در علوم مهندسي در جهت كاهش مصرف انرژي در اقليم گرمسيري ايران با بررسي موردي معماري بندرعباس- هرمزگان

Benefiting of New Technologies in Engineering Sciences to Reduce Energy Consumption in the Tropical Climate of Iran with a Case Study of the Architecture of Bandar Abbas-Hormozgan

شرايط آب و هوايي از پارامترهاي مهم و موثر در آسايش زيستي در محيط هاي انساني است. شرايط اقليمي و معماري ساختمان از ديرباز مورد توجه قرار گرفته است زيرا مي تواند آسايش بيشتري را براي انسان فراهم كند. به عنوان مثال، معماري بومي و سنتي در كشورها و مناطق مختلف جهان، به ويژه در كشور ما، سرشار از تجربيات و نمونه هايي است كه بيانگر راهكارهاي دقيق براي انطباق فضاهاي فيزيكي با شرايط اقليمي است. ارائه الگوهاي مناسب مسكن براي اقليم هرمزگان مستلزم بررسي معماري الگوهاي مسكن در گذشته، به ويژه گونه‌شناسي مسكن روستايي، تهيه اصول و استانداردهاي طراحي نوين با عناصر پايدار و هويت‌سازي موجود در آن است. روش هاي مرسوم براي تجزيه و تحليل انرژي ساختمان محدود بوده و تعيين بهترين ساختار پوشش ساختمان، بهترين خواص حرارتي مواد و بهترين راه براي گرمايش يا سرمايش دشوار است. بحث نماهاي دو پوسته با شروع معماري مدرن و براي ساختمان هايي كه تمام نماي آنها شيشه اي بود، مطرح شد كه به عنوان پوسته دوم و محافظ از تبادل حرارت ساختمان با محيط بيرون جلوگيري مي كرد. در اين مقاله، تحقيق بر روي مسئله تغيير فاز و كاربرد آنها در پوشش ساختمان نيز مورد بررسي قرار گرفت كه مي‌تواند براي طراحي عملكرد حرارتي پوشش ساختمان، آماده‌سازي مواد و انتخاب براي استفاده مؤثر از انرژي‌هاي تجديدپذير مورد استفاده قرار گيرد همچنين در جهت كاهش مصرف انرژي ساختمان، افزايش آسايش حرارتي ساختمان و كاهش آلودگي محيط زيست و عدم انتشار گازهاي گلخانه اي موثر خواهد بود.