شناسايي عوامل ايجاد حس تعلق خاطر و دل‌بستگي به فضا در محيط‌هاي دانشگاهي

Identifying factors that create a sense of belonging and attachment to space in academic environments

حس تعلق به مكان رابطه‌اي معنادار بين احساس، حس دلبستگي، شناخت و ادراك افراد با فضا است كه مي‌تواند باعث پديدارشدن احساس و پيامدهاي سودبخش شود. همچنين ارتباط مستقيمي با عوامل اجتماعي، روانشناختي و شخصيتي، محيطي و فيزيولوژيكي نيز دارا است. به همين منظور سعي شده كه در اين پژوهش به بررسي و شناخت عوامل مؤثر بر ايجاد حس تعلق به فضاهاي دانشگاهي پرداخته شود. سپس بتوان اين عوامل را براي خلق يك معماري خوب و پاسخده در طراحي بكاربرد. در اين پروهش براي شناخت و گردآوري داده‌ها از روش مطالعات كتابخانه‌اي استفاده شده و براي شناسايي ميزان تاثيرگذاري هر يك از عوامل از روش مطالعات ميداني و پرسشنامه استفاده شده است. جامعه آماري شامل دانشجويان رشته مهدنسي معماري دانشكده هنر و معماري دانشگاه يزد در مقاطع كارشناسي و كارشناسي ارشد و فارغ‌التحصيلان اين دانشكده مي‌باشد. تجزيه و تحليل پرسشنامه‌ها نتايجي را نشان داد كه گواه بر اين است كه عوامل طراحي محيطي (ساماندهي فضايي، سايت و محوطه دانشگاه، كميت و كيفيت كلاس‌هاي آموزشي و كميت و كيفيت مبلمان محوطه)، عوامل انساني (رفتار اساتيد و كاركنان با دانشجويان) و عوامل فردي (شركت در فعاليتهاي علمي، فرهنگي، اجتماعي و موضوع و نحوه تكاليف دانشگاهي و اهميت به آن‌ها) بيشترين همبستگي با حس تعلق به دانشگاه را داشتند و لازم است در طراحي محيط و برنامه‌هاي آموزشي اساتيد، كاركنان و دانشجويان موردتوجه قرار گيرند.