ضرورت رويكرد مديريت سبز و فضاي دانشگاهي پايدار

The necessity of green management approach and sustainable university environment

امروزه، گسترش فعاليت‌هاي ناپايدار انساني در سطح جهان، حيات بشر در اين كره خاكي را با تهديدهاي بيشتري مواجه ساخته است و ابعاد جديدي از توسعه پايدار را به عنوان يكي از مباحث بنيادين مطرح مي‌سازد. در اين راستا، دانشگاه يك كنشگر كليدي بوده و داراي مسئوليت‌پذيري اجتماعي با مأموريتي چندكاركردي است؛ نخست تربيت دانش‌آموختگاني با صلاحيت‌هاي لازم براي هدايت فعاليت‌هاي جامعه‌ انساني به سوي پايداري به‌عنوان هدف نهايي توسعه پايدار و سپس، كاهش اثر فعاليت‌هاي دانشگاه به عنوان يك ابر- شهروند بر محيط زيست. انجام اثربخش اين مأموريت‌ها مستلزم تلفيق ابعاد مختلف مديريت سبز در نقاط عملكردي دانشگاه است. عليرغم پذيرش تفكر عالي مديريت سبز در دانشگاه براي دستيابي به اهداف توسعه پايدار، بنيان‌هاي نظري و ابعاد و زواياي آن، به دليل تفاوت فاحش دانشگاه با ساير سازمان‌ها، هنوز به‌درستي شناخته نشده است و مستلزم روشن‌سازي و نگاه خاص به آن است. از اين‌رو، هدف اين پژوهش شناسايي و تبيين بنيان‌هاي نظري رويكرد مديريت سبز و ابعاد آن براي ايجاد فضاي دانشگاهي پايدار بود. بدين منظور از روش مطالعه اسنادي بر مبناي جستجو در پايگاه‌هاي معتبر علمي استفاده شد كه استفاده نظام‌مند از اطلاعات بر اساس كشف، استخراج، طبقه‌بندي و ارزشيابي مطالب مرتبط با موضوع پژوهش است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه ابعاد مديريت سبز در دانشگاه در شش مقوله بدين شرح قابل شناسايي هستند: 1) آموزش، 2) تغييرات آب و هوا و مديريت انرژي، 3) مديريت پسماند، 4) مديريت مصرف آب، 5) مديريت حمل و نقل، و 6) زيرساخت سبز.