پتانسيل سنجي فضاهاي آموزشي دانشگاه رازي باتوجه به رويكرد اجتماع پذيري فضاي معماري به صورت اقتصادي

Assessing the potential of educational spaces of Razi University according to the approach of sociability of architectural space in an economic way

با توجه به مشكلات موجود در دانشگاه‌هاي ايران مبني بر عدم‌ حركت به سمت ايجاد و بازسازي فضاهاي مورد نياز روز در موازات احتياجات بشر، علل الخصوص دانشجويان به عنوان نسل جوان و سرشار، در محيط دانشگاهي و تعاملات اجتماعي دركنارحركت در مرزهاي علم و دانش تخصصي، هدف از اين پژوهش شناسايي نقاط تعاملاتي و برنامه ريزي، توليد و ارائه اتودهايي، به ايجاد بسترهاي ارزان قيمت و توليد فضايي تعاملات اجتماعي در دانشگاه ها، در كنار موضوع مهم روز، يعني بازسازي فضاهاي ساخته شده بپردازد. سوال اصلي پژوهش حاضر اين است كه، چه مولفه هايي باعث ايجاد و تقويت تعاملات در يك فضاي آموزشي دانشجومحور مي شود؟ و همچنين اين موضوع كه با استفاده از چه راهكارهايي مي توان يك فضاي رسمي تعاملاتي با كمترين هزينه در وضع موجود پديد آورد؟ روش تحقيق پژوهش كيفي مي باشد. از نوع كيفي ميداني تعريف شده است. در ابتدا نقاط تعاملاتي كه به شكل غيررسمي در فضاها صورت مي گيرد را شناسايي و سپس به ارائه ي اتودهايي پرداخته شده است. در خصوص يافته هاي پژوهش نيز با توجه به نوع پژوهش كه با توجه به الگو هاي معماري در خصوص خوانش و پتانسيل برخي فضاها و در نهايت ارائه ي راهكارهايي براي بهسازي و بازسازي در جهت توليد نيازهاي دانشگاه هاي امروز است.