راهكارهاي كاهش نابرابري هاي اجتماعي در جامعه از منظر نهج البلاغه

برقراري عدالت اجتماعي از نكات مهمي است كه بايد در حكومت ها به آن نگاه ويژه اي داشت. براي نيل به اين مهم بايد تلاش بسياري نمود و به ريشه كن كردن نابرابري ها پرداخت؛ تنها حكومتي كه در طول تاريخ بشر تا قرن اخير توانسته است در مبادي و اصول حكومتي خود اصل برابري را برپا و آن را اجرا نمايد حكومت امام علي (ع) بوده است. ايشان در اجرايي نمودن برابري، اصولي را بين اركان حكومت با مردم و نيز در بدنه جامعه رعايت نموده است كه از اين اصول مي توان به برابري رهبر و بينوايان، رهبر با عامه مردم و برابري در معيشت و همچنين برابري با هر مرتبه اعتقادي، برابري غني و فقير، برابري قوميت ها و نژاد ها و... اشاره كرد. پژوهش حاضر با بهره گيري از منابع كتابخانه اي و با روش توصيفي – تحليلي راه كارهاي كاهش نابرابري هاي اجتماعي در سيره امام علي (ع) را مورد تبيين و تحليل قرار داده و نتايج، حاكي از آن است كه رعايت اين اصول و مساوات و رفع تبعيض ها، جامعه را به سمت برادري سوق مي دهد و تا حاكم نشدن برابري در جامعه نمي توان از برادري سخن به ميان آورد. علي (ع) با شناخت عميقي كه از اسلام و اهداف اجتماعي آن داشت ساختار رواني نا برابري هاي اجتماعي را شكست و ثابت كرد كه مي توان در جامعه برابري و تساوي را برقرار نمود.