مفهوم‌پردازي از سازمان دوسوتوان در عصر تغيير و نوآوري

تغيير و نوآوري از جمله مسائل مهمي بوده كه همواره در مطالعه سازمان‌ها مورد توجه قرار گرفته است. يك سازمان در صورتي كه به پيشرفت و نوگرايي مي‌انديشد بايد همواره خود را با تغييراتي كه در محيط اطرافش رخ مي‌دهد وفق دهد و پا به پاي آنها پيش برود. از آنجا كه تغيير يك رخداد يا امري لحظه‌اي نيست و به مثابه يك فرايند در يك بازه زماني رخ مي‌دهد، سازمان‌ها بايد چنان سازماندهي شوند و ساختارهاي خود را چيدمان نمايند تا در برابر اين تغييرات انعطاف‌پذير باشند و بتوانند چالاكي و قدرت خود را حفظ نمايند. يكي از راهكارهاي نهادينه كردن نوآوري در سازمان‌ها و سازگاري با تغييرات و مواجهه با پيچيدگي‌هاي محيط‌هاي پر تلاطم امروزي، دوسو تواني است. سازمان‌هاي دو سوتوان به عنوان سازمان‌هايي كه مي‌توانند قابليت‌هاي موجود خود را استخراج و هم زمان فرصت‌هاي جديد را كشف و در اوج ماندن سازمان را تضمين كنند راهكار مناسبي براي ايجاد توازن ميان انجام امور روزمره و توجه همزمان به تغييرات شتابان محيطي و سازگاري با آينده هستند. در اين مقاله ضمن پرداختن به مفهوم سازمان و چرخه عمر آن با در نظر گرفتن مفاهيم تغيير و نوآوري به گام‌هاي حركت به سوي دوسوتواني در سازمان خواهيم پرداخت.