نقش بكارگيري مديريت دانش در افزايش كارايي سازمان هاي پروژه محور

در اجراي هر پروژه اي از مرحله ايده پردازي تا به سرانجام رساندن آن دانشي حاصل مي شود كه حاصل كار تجربي ، مهارت حين كار و دانش اكادميك مهندسان و مديران آن پروژه است كه در مجموع نياز به مستند سازي داشته و مي تواند با روايت پژوهي منجر به ثبت يك تجربه موفق كاري و همچنين انتقال دانش و يادگيري براي نيروي انساني كارآزموده نيز بشمار آيد. مقياس پروژه(كوچك،متوسط و بزرگ) در ايجاد و ثبت دانش تاثيري ندارد و مي توان هر پروژه اي را تعريف كرد كه در آن مديريت دانش نقش ايفاء كند. اما مهم نمونه برداري از قسمت هاي مهم و كليدي پروژه است كه مسئوليت آن مسقيما متوجه سازمان است و مديريت مي كوشد براي دسترسي به اطلاعات ارزشمند هر قسمت از فازهاي برنامه ريزي شده پروژه در زمان هاي بعدي ساز و كاري را براي ثبت، انتقال و اشتراك دانش حاصل از ان در مجموعه فرآيندها و سيستم مكانيزه طراحي شده تعبيه و پياده سازي كند.اين چنين روشي يك مزيت رقابتي براي مدير پروژه ايجاد مي كند كه در مقايسه با ساير متخصصين اين امر امكاني فراهم شود تا در انجام فازهاي بعدي پروژه يا شروع پروژه هاي ديگر كارشناسان و مهندسين به اطلاعات فني طبقه بندي و فازبندي شده دسترسي داشته باشند و براي حل مسائل پيش رو كه مشابه آن در گذشته تجربه شده است از آن اطلاعات بهره گرفته و موضوعات را حل و فصل نموده و در مجموع بتوانند مسير پيشرفت پروژه را تا مرحله اتمام آن تضمين و ايمن سازند.