بررسي تطبيقي نيايش در شاهنامه و شعر پايداري

با توجّه به اين‌كه بنيانِ فكري و اعتقادي در شاهنامه و شعر پايداري، دين الهي و ارزش‌ها و مفاهيمِ آن است، برخي موضوعات و كارهايي كه در اين دو منبع تبلور يافته، مشترك است. نيايش كه بيانگر جهان‌بيني ديني نيايشگر است و باور فرد را به وجود خداوند و قدرت مطلق وي را در هستي نشان مي‌دهد، از جمله موضوعاتِ مشترك در شاهنامه و شعر پايداري است كه جنبه‌ي معنوي و الهي دارد و به رابطه‌ي انسان با خداوند مربوط مي‌شود. در اين پژوهش با رويكرد تطبيقي به مطالعه‌ي موضوع نيايش در شاهنامه و شعر پايداري پرداخته‌ايم تا مشخّص شود كه در چه جنبه‌هايي با هم شباهت دارند و تفاوتِ آن‌ها نيز به چه جنبه‌هايي مربوط مي‌شود. براي اين كار، چندين نيايش مهم و برجسته‌ي شاهنامه را استخراج كرديم و با نيايش‌هاي موجود در شعرِ شاعران شاخص پايداري مطابقت داديم. نتيجه‌ي پژوهش بيانگر آن است كه شباهت‌هاي موجود بين نيايش‌ها‌ي شاهنامه و شعر پايداري غالباً مربوط به اجزا و عناصر اصلي و نيز كاركردهاي عمومي آن‌هاست؛ در مقابل، تفاوت‌هاي نيايش‌هاي اين دو منبع بيشتر به جنبه‌ي محتوا مربوط مي‌شود.