مقايسه رطوبت و بافت خاك در داخل و بيرون هلالي آبگير در وضعيت خشكسالي(مطالعه موردي: مراتع دشت آهنگران، خراسان جنوبي)

هلالي آبگير يكي از روش­ هاي سنتي در جمع ­آوري و ذخيره نزولات آسماني در مراتع مناطق خشك و بياباني است. از آنجايي كه اكثر تحقيقات به بررسي اثرات اين سازه بر پوشش گياهي پرداخته ­اند، اين تحقيق ، به منظور ارزيابي اثر سازه هلالي آبگير بر رطوبت و بافت خاك پس از گذشت 7 سال، در سال خشك (1400) در داخل و بيرون هلالي آبگير در مراتع دشتي منطقه آهنگران شهرستان زيركوه انجام شد. نمونه ­برداري از خاك منطقه در عمق 30-0 سانتي متر در ارديبهشت سال 1400 انجام شد. نتايج آزمون تي استيودنت با نمونه­ هاي مستقل نشان مي­دهد كه اثر محل نمونه ­برداري بر خصوصيات مورد مطالعه معني ­دار نيست (p 0.05). در شرايط خشكسالي بين رطوبت و بافت خاك در داخل هلالي آبگير و بيرون هلالي آبگير تفاوت معني ­داري مشاهده نمي­ شود. نتايج تحقيق حاضر نشان مي­دهد كه اگر چه درصد رطوبت و درصد شن خاك در داخل هلالي بيشتر از خارج از هلالي است، اما اين تفاوت از لحاظ آماري معني ­دار نيست. نتايج نشان داد كه خاك هر دو منطقه از نوع شني لومي بوده و پس از گذشت 7 سال از احداث هلالي آبگير، بافت خاك داخل هلالي آبگير تغيير نكرده است.