مقايسه توصيفي ميزان مشاركت جنگل‌نشينان در مقابله با آتش سوزي جنگل ها، در مناطق با ريسك كم و زياد آتش

Descriptive comparison of forest dwellers participation in fighting forest fires in areas with low and high fire risk

يكي از تهديدهاي مهم منابع جنگلي كشور و از جمله جنگل‌هاي زاگرس تكرار وقوع آتش‌سوزي در سطوح كم‌وزياد است. عامل اصلي وقوع آتش‌سوزي در جنگل در بيشتر موارد انسان است. آشنايي با وضعيت اجتماعي و اقتصادي جنگل‌نشينان و تأثير آن بر وقوع آتش‌سوزي مي‌تواند راهكاري مناسب براي مديريت مناطق جنگلي در برابر اين تهديد زيست‌محيطي باشد. براي بررسي اين موضوع دو منطقه با ريسك آتش‌سوزي كم (حوضه سياناو) و ريسك آتش‌سوزي زياد (حوضه چناره) شهرستان مريوان در استان كردستان انتخاب شد. نظر 10 درصد از اهالي روستاهاي مستقر در دو منطقه در خصوص راهكارهاي مديريت مناطق براي جلوگيري از آتش‌سوزي اخذ گرديد. نتيجه گبري كلي نشان داد كه اهالي و جنگل نشينان مستقر در منطقه با ريسك بالا به لحاظ آتش سوزي حس مشاركت بيشتري داشته و قايل به تشكيل كارگروه هاي محلي بودند و به نوعي نمايل به كاهش تصدي گري دولت در مديريت جنگل بودند.

One of the important threats to Iran s forest resources, including the Zagros forests, is the recurrence of fires at low and high levels. The main cause of forest fires is humans in most cases. Familiarity with the social and economic status of forest dwellers and its effect on the occurrence of fire can be a suitable solution for managing forest areas against this environmental threat. To investigate this issue, two areas with low fire risk (Sianav basin) and high fire risk (Chennare basin) of Marivan city in Kurdistan province were selected. The opinions of 10% of the residents of the villages located in two regions were obtained regarding the management strategies of the regions to prevent fires. The overall result showed that the residents and forest dwellers located in the area with high fire risk had a greater sense of participation and were willing to form local working groups, and in a way, they were indicative of the reduction of the government s responsibility in forest management.