بررسي وجه شباهت‌هاي اساطير ايران باستان و خدايان اسلاو

تاريخ هر ملتي با اسطوره آغاز مي‌شود. اسطوره، تصور انسان كهن دربارۀ وقايع رخ داده در طبيعت است. از آنجايي‌كه منبع علمي براي شناخت پديده‌هاي طبيعي وجود نداشت، انسان نخستين، بر اساس تصوراتش براي هركدام از حوادث طبيعي كه همراه با ترس بود، خدايي را متصور مي‌شد. ازاين‌رو براي فرونشاندن خشم خدايان و پناه بردن به او از ترس حوادث، قرباني مي‌كرد. شكل‌گيري اسطوره‌ها در جوامع بشري بر همين اساس بود و به همين دليل شباهت‌هايي ميان اسطوره‌هاي ملت‌هاي مختلف يافت مي‌شود. مقالۀ حاضر به بررسي شباهت ميان اساطير ايران و اسلاو به‌طور تطبيقي مي‌پردازد.