مروري بر روش‌هاي كاهش لرزش خودرو‌‌هاي آفرود

در توليد يك خودروي آفرودي طراحان همواره به دنبال رسيدن به خودرويي راحت از نظر سواري با پايداري ديناميكي بالا مي‌باشند. بررسي ارتعاشات وارده به سرنشينان خودرو آفرود در اثر ورودي‌هاي جاده در تعيين ميزان راحتي سرنشينان نقش موثري دارد. يكي از مهمترين مسائل در زمينه خودرو آفرود، موضوع ديناميك خودرو مي‌باشد كه باحركت وسيله نقليه بر سطح جاده مرتبط است. در تحليل ديناميك خودروهاي آفرود، دو مفهوم خوش سواري و راحتي سرنشين مورد بررسي قرار ميگيرد. به دليل پيچيدگي هاي ديناميك خودرو آفرود اغلب اين تحليلها با استفاده از فرضيات ساده انجام مي‌گيرد. در بحث هاي آسودگي سرنشين، از مدل‌هاي يك چهارم خودرو، يك دوم مدل كامل خودرو استفاده مي‌شود. اثر پارامترهاي مختلف خودرو در عملكرد آن بررسي مي‌شود و سيستم هاي فعال و نيمه فعال با هدف ُتامين همزمان پايداري خودرو و راحتي مسافران به كار برده مي‌شود. در اين مقاله با ارائه مدل يك چهارم خودرو كه بدنه با يك فنر و ‌يك دمپر به يك چرخ متصل است و چرخ نيز با يك فنر و دمپر با زمين در ارتباط مي‌باشد به بررسي ارتعاشات عمودي و آسودگي سرنشين كه با يك سيستم صندلي با فنر و دمپر مجزا به بدنه اتصال دارد پرداخته مي‌شود. دراين مدل، يك درجه آزادي جابجايي قائم براي بدنه، يك درجه آزادي جابجايي قائم براي چرخ ويك درجه آزادي حركت عمودي صندلي در نظر مي‌گيرند. نتايج بررسي ارتعاشات و شتاب‌هاي وارد بر سرنشين در تحقيق حاضر ارائه شده است.