بررسي مباني و ريشه هاي معنويت سكولار در زيرساختهاي نظري مدرنيته

توجه انديشمندان غربي به مسئلة معنويت و رونق معنويت‌گرايي در جوامع مدرن، در نگاه نخست به‌عنوان واكنشي به مادي‌گرايي افراطي و بازگشتي به گذشته قلمداد شده است؛ اما با مطالعة دقيق اين پديده روشن مي‌شود معنويت نوظهور دقيقاً بر اساس مباني فكري و زيرساخت‌هاي نظري مدرنيته پي‌ريزي شده است. بنابراين براي شناخت كامل و مواجهة صحيح با آن، توجه به مؤلفه هاي مدرنيته و تأثير آن در ساختار معنويت جديد ضروري است. اين نوشتار نخست به مؤلفه‌ها و انديشه‌هاي رايج در مدرنيته از قبيل علم‌گرايي، عقل‌گرايي، فردگرايي، نسبيت‌گرايي، تاريخ‌گروي، كاركردگرايي، اگزيستاليسم، سكولاريسم و ايمان‌گرايي مي‌پردازد؛ سپس نفوذ اين انديشه‌ها در نظريه‌هاي معنويت تبيين مي‌شود و در نهايت به بررسي كاستي‌هاي اين مباني در مقام نظر و در مقام رفع نيازهاي معنوي انسان مي‌پردازد.