بررسي ميزان پاسخ به درمان با اينفلكسي مب در بيماران مبتلا به پسوريازيس مقاوم به درمان در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان آيت الله طالقاني اروميه در سال 1398

مقدمه: پسوريازيس يك بيماري پوستي مزمن و مرتبط با سيستم ايمني بدن مي باشد كه در حال حاضر علت اصلي اين بيماري به طور كامل درك نشده است. علايم اين بيماري شامل التهاب پوست و ايجاد قرمزي، پچ هاي داراي پوسته ريزي، درد، مشكلات اجتماعي و همچنين از دست دادن عملكردهاي اجتماعي فرد است. پسوريازيس شيوع نسبت بالايي داشته و حدود 2 % جامعه را درگير كرده است. داروهاي موضعي و سيستميك زيادي براي درمان پسوريازيس معرفي شده است كه گاهي برخي بيماران به درمان هاي موضعي پاسخ نمي دهند و يا سطح درگيري زياد بوده و نيازمند داروهاي سيستميك مي باشند. براي اين منظور مداليته هاي مختلفي همچون فتوتراپي، رتينوئيدها، متوتروكسات و داروهاي بيولوژيكي مطرح شده اند. هدف اين مطالعه بررسي ميزان كارايي و عوارض حاصل از درمان با داروي اينفلكسي مب به عنوان يك داروي بيولوژيك براي درمان بيماران مبتلا به پسوريازيس شديد مي باشد. مواد و روشها: در اين مطالعه ي مقطعي-تحليلي بيماران مبتلا به پسوريازيس مقاوم به درمان كه در سال 1398 به بيمارستان آيت الله طالقاني اروميه مراجعه كرده بودند تحت درمان با داروي اينفلكسي مب قرار گرفتند و شدت بيماري آنها براساس PASI score در فرم هاي اطللاعات تهيه شده ثبت شد و بيماران از نظر بروز عوارض دارويي طي مراحل درمان كنترل شدند. يافته ها: ميانگين PASI score قبل از شروع درمان با اينفلكسي مب در بيماران مبتلا به پسوريازيس شديد و مقاوم به درمان 14.4 ± 35.02 بود كه بيشترين امتياز 60 و كمترين امتياز 12.60 بود. بعد از دو ماه درمان با اينفلكسي مب ميانگين PASI score با كاهش 74.29 درصد نسبت به قبل از درمان، برابر با 5.17 ± 9.31 بود و بيشترين امتياز 23 و كمترين امتياز 1/4 بود . در ماه دوم بعد از درمان 0 بيمار (0 %) به هدف PASI 90 ، 7 بيمار ( 50 % ) به هدف PASI 75 و 13 بيمار (92.85 % ) به هدف PASI 50 رسيدند .1 بيمار( 7.1 %) پاسخ براساس PASI score كمتر از 50 درصد داشت. در ماه ششم بعد از درمان ميانگين PASI score برابر با 3.83 ± 4.61 بود كه نسبت به قبل از درمان 86.83 % و نسبت به ماه دوم بعد از درمان 48/50 % كاهش پيدا كرده است . بيشترين ميزان برابر با 11.40 و كمترين ميزان برابر با 1.20 بود. در ماه ششم بعد از درمان 8 بيمار (57.1 %) به هدف PASI 90 ، 13 بيمار ( 92.85 %) به هدف PASI 75 رسيدند و 1 بيمار( 7.1 % ) پاسخ براساس PASI score كمتر از 50 درصد داشت . اين بيمار در ماه دوم نيز كمتر از 50 درصد كاهش در پاسخ به درمان بر اساس PASI score داشت. براساس آزمون تي زوج بين درمان با داروي اينفلكسي مب و پاسخ به درمان براساس PASI score در ماه دوم بعد از درمان ( 0.001P-value= ) و ماه ششم بعد از درمان( 0.001P-value= ) ارتباط معني دار وجود دارد. همچنين بين درمان با داروي اينفلكسي مب و پاسخ به درمان براساس PASI score در مقايسه بين ماه دوم و ماه ششم بعد از درمان نيز ارتباطمعني دار وجود دارد.( P-Value = 0.001 ) در اين مطالعه هيچ عارضه ي دارويي ناشي از اينفلكسي مب مشاهده نشد. نتيجه گيري: نتايج حاصل از آناليز داده ها نشان دادند كه مي توان داروي اينفلكسي مب را به عنوان داروي موثر و ايمن در درمان بيماران مبتلا به پسوريازيس مقاوم به درمان هاي خط اول استفاده كرد