مطالعه و بررسي آيتم هاي موثر بر چگونگي توانمندسازي كاركنان درمقابل چالشهاي كاري با نقش ميانجي نوع رهبري و تعامل متقابل در سازمان

Study and review of effective items on how to empower employees in the face of work challenges with the mediating role of leadership and interaction in the organization

اين تحقيق با هدف بررسي رابطه ميان رهبري تحول گرا و نگرش كاركنان با در نظر داشتن نقش ميانجي توانمندسازي روانشناختي انجام شد. هدف از نوع كاربردي و روش به كار گرفته شده در اين تحقيق توصيفي- پيمايشي بود. براي جمع آوري داده هاي مربوط در اين مطالعه از پرسشنامه استاندارد نگرش كاركنان سونگ(2006)، پرسشنامه استاندارد رهبري تحول آفرين باس و آوليو (2000) و پرسشنامه سرمايه روانشناختي اسپريتزر (1998) استفاده گرديد. پايايي هريك از اين پرسشنامه ها به ترتيب 0.786،0.802 و 0.799 بدست آمد. جامعه مورد مطالعه كاركنان و مديران شهرداري تهران با تعداد 280 نفر بود. با توجه به تعداد محدود آنان براي تعيين حجم نمونه با استقاده از جدول مورگان 162 نفر به صورت تصادفي انتخاب شد و پرسشنامه ميان اين افراد توزيع گشت. جهت گردآوري اطلاعات و داده هاي مورد نياز به منظور بررسي فرضيه هاي تحقيق از پرسش نامه و نرم افزارهاي تحليل آماري spss و ليزرل مورد ارزيابي قرار گرفت. در سطح استنباطي فنون استنباطي آزمون نرمال بودن كولموگروف- اسميرنف، آزمون همبستگي پيرسون و مدلسازي معادلات ساختاري براي آزمون فرضيه‌ها مورد استفاده قرار گرفت. بر اساس نتايج، فرضيه هاي مورد مطالعه پذيرفته شد.