تاثير قرآن بر فرهنگ و اجتماع

آنچه ما مسلمانان، در مايه علم و دانش و انديشه و آزمون فرهنگ و اخلاق، به جامعه بشر داده ايم، هسته اصلي همه چيزهايي است كه امروز بشريت واجد آنها گشته است، از علوم تجربي گرفته تا اخلاق، از فقه و اصول گرفته تا فلسفه، از ادبيات تا مكانيك، از شناخت بيماريها و كشف داروهاي تازه تا نظامهاي سياسي، از آداب معاشرت فردي و صنفي تا سنت دانشگاهي، از تربيت و نگهداري پرندگان و دامداري تا استخراج آبهاي زير زميني و اصول آبياري، از آداب كشور داري تا كشاورزي و ... و ... فرهنگ و سنت اسلامي، استوار ترين و نفوذ ناپذير ترين دژ است براي نگاهباني هويت ملت. اين دژ،از دژهايي كه به دست دژ داران و سربازان، با خون و اسلحه، نگاهباني مي شود پايدارتر و مستحكم تر است. اين آن دژ است كه بر بلند دروازه آن نوشته است:‌ (نَصرٌ مِنَ اللهِ وَ فَتحٌ قَريب) باياري خداوند پيروزي نزديك است. دشمن براي در هم ريختن اين باورهاي عزيز و سركش، كوشش بسيار كرد، تا با دست عوامل خود- چه از خودي و چه بيگانه - در اين دژ رخنه كرد. نخستين كوشش در اين راه سست كردن پيوندهاي توده هاي مسلمانان بود با سنت اسلامي. كه خواستند با سست كردن پيوندهاي امت با سنن و آگاهيهاي اسلامي، وجدان اسلامي و تعهد قرآني، در مردم ميرانده شود، و مرزهاي تشخص عقيدتي و نفوذ ناپذيري ايماني و مقاومت ديني فرو ريزد.