بررسي عوامل فردي و شغلي اهمال كاري در فرآيندهاي سازماني

ااا

اهمال كاري شكاف بين نيت انجام كار و رفتار است و از آن به تأخير انداختن و جايگزين كردن تكاليف ضروري با انجام فعاليت‌هاي غيرضروري ديگر تعبير مي شود. اهمال كاري اجتناب از شروع و ادامه كار است و به عبارتي اهمال كاري به عنوان يكي از مهم ترين مظاهر رفتار انحرافي تحت تاثير ابعاد رفتاري، ساختاري و محيطي در سازمان‌هاي دولتي نقش مهمي در كاهش خروجي‌هاي مطلوب سازمان نظير بهره‌وري(عملكرد و كارايي) و افزايش متغيرهاي نامطلوب سازماني نظير غيبت و جابجايي، سوانح و خطاهاي انساني دارد. اين تحقيق با هدف بررسي بررسي عوامل فردي و شغلي اهمال كاري در فرآيندهاي سازماني انجام گرفته است به همين منظور در اين تحقيق با بهره گيري از روش كتابخانه‌اي، ابتدا با بررسي تاريخچه اهمال كاري، انواع اهمال كاري، چرخه اهمال كاري، علل ايجاد و عوامل موثر بر اهمال كاري، نظريه هاي مربوط به اهمال كاري، پيامدهاي اهمال كاري و دسته بندي آنها در سه بعد رفتاري، ساختاري و رفتاري و در نهايت به راهكارهاي پيشگيري از اهمال كاري پرداخته شده است.