استفاده از بتن قليا فعال حاوي ضايعات براي دستيابي به توسعه پايدار-مطالعه مروري

با توجه به افزايش ساخت و ساز، تقاضا براي توليد بيشتر بتن دائم رو به افزايش است. سيمان و سنگدانه‌ها دو جزء اصلي و پر مصرف ساختار بتن را تشكيل مي­دهند كه حجم زيادي از منابع طبيعي براي توليد آن‌‌ها مصرف مي‌شود. در ضمن در حالي كه توليد سيمان معادل 5 درصد از كل انرژي مصرف شده در جهان را به خود اختصاص داده است، حدود 7% از گازهاي گلخانه‌اي موجود ناشي از توليد سيمان است؛ لذا در سال ­هاي اخير توجه به مسايل زيست محيطي و استفاده از مصالح ساختماني سازگار با محيط‌ زيست مورد توجه بسياري از پژوهشگران و دولت‌ها قرار گرفته است. بتن قليا فعال از جمله بتن‌هاي جديد محسوب مي‌شود كه در آن از چسباننده‌هاي قليايي فعال شده به جاي سيمان استفاده مي‌شود. با رويكرد فوق؛ تحقيقات متعددي نيز توسط محققين جهت استفاده از ضايعات صنعتي به خصوص ضايعات صنعت ساختمان بجاي سنگدانه در بتن به جهت جلوگيري از هدر رفتن منابع طبيعي در حال انجام است. اين پژوهش، به تشريح بتن قليا فعال حاوي ضايعات مختلف و مروري بر تحقيقات انجام شده در اين زمينه مي­پردازد.