موقعيت ايران در انتقال انرژي گاز به شبه قاره هند

دنياي انرژي امروز يك دنياي رقابتي و دﻳﭙﻠﻤﺎسي اﻧﺮژي يكي از ﻣﻬﻢ ﺗﺮﻳﻦ و ﻛﺎر آﻣﺪﺗﺮﻳﻦ اﺑﺰارﻫﺎي اﻋﻤﺎل ﻗﺪرت در ﺟﻬﺎن است. بدليل متفاوت بودن سياستهاي توليدكنندگان با صادركنندگان انرژي، ديپلماسي انرژي نيز در اين كشورها از يكديگر متمايز است . توجه به سياست خارجي مبتني بر امنيت انرژي، يكي از راههاي افزايش ضريب امنيت ملي ايران است. ايران به دليل دارا بودن منابع عظيم انرژي (نفت و گاز) داراي موقعيت ژئوپليتيك مناسب، ژئواكونوميك و ژئواستراتژيك بي نظيري است. همچنين مسير ايران علاوه بر بازار اروپا، بازارهاي شرق، جنوب شرق آسيا و شبه قاره هند را كه داراي مصارف بالا در زمينه انرژي هستند، در دسترس كشورهاي صادر كننده قرار مي دهد. سئوال اصلي تحقيق حاضر تحت عنوان( موانع دستيابي ايران در انتقال انرژي گاز به شبه قاره چيست) ؟ مطرح مي شود و در ﭘﺎﺳﺦ، به اين سوال، يافته هاي تحقيق نشان ميدهد كه عوامل متعددي از جمله؛ ناامني مسير ، عدم همكاري پاكستان در احداث خط لوله در كشور خويش، تنشهاي موجود در روابط هند و پاكستان و جلوگيري آمريكا و غرب از اين موضوع با استفاده از كمكهاي ميليارد دلاري براي تامين انرژي اين منطقه، از مهمترين موانع دستيابي ايران در انتقال انرژي به شبه قاره به حساب مي آيند. از آنجاييكه آمريكا مهمترين بازيگر درعرصه تعيين مسير انتقال انرژي است، تلاش آمريكا و غرب جهت عبور نكردن هرگونه لوله انتقال انرژي از ايران، به نوعي محاصره‌ي ژئواستراتژيك است كه در كنار انواع تحريمهاي اقتصادي، سياسي و نظامي براي به زانو درآوردن ايران اعمال مي‌كنند. ايران با انتقال خطوط لوله انرژي به شرق، به يكي از مهمترين حوزه هاي مصرف انرژي متصل شده و مشكلات اقتصادي تا حدودي در ايران كم مي شود. ضمن اينكه انتقال انرژي موجب پيوند كشورها بايكديگر مي‌گردد .