مدلي براي پيش بيني آسيب پذيري تحصيلي براساس محيط آموزش، انگيزه و عملكرد معلمان

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش آموزش‌ و پرورش و معلم در كنترل يا كاهش آسيب‌هاي اجتماعي دانش‌آموزان انجام گرفته است. «روش پژوهش» توصيفي ـ پيمايشي، «ابزارهاي گردآوري داده‌ها» شاملِ سؤالات جمعيت‌شناختي، مقياس خطرپذيري و پرسش‌نامه استاندارد مهارت‌هاي زندگي، مي باشد. نتايج نشان دادند، آسيب‌هاي اجتماعي در دانش‌آموزان پسر بيشتر از دختران شهرستان شاهين دژ است. همچنين معلوم شد كه ميزان اهميت‌دهي به اجراي «طرح مدارس مراقب» توسط مديران و معلمان، در كاهش آسيب‌هاي اجتماعي دانش‌آموزان دوره اول متوسطه مؤثر بوده است. از سوي ديگر مشخص شد، آموزش مهارت‌هاي زندگي توسط معلمان و نظارت مدرسه، در كنترل رفتارهاي پرخطر دانش‌آموزان مؤثر است. ناآگاهي دانش‌آموزان از مهارت‌هاي زندگي، ريشه اغلب آسيب‌پذيري‌هاي اجتماعي آن‌هاست.