شناسايي نشانگرهاي زيستي براي باروري گاو نر با استفاده از ژنوميك عملكردي

Identification of biomarkers for bull fertility using functional genomics

پيش‌بيني باروري گاو نر براي پايداري توليد گاوهاي شيري و گوشتي حياتي است. حتي اگر گاو نر مقدار زيادي اسپرم با فراسنجه‌هاي طبيعي توليد كند، برخي از گاو نرها ممكن است هنوز از باروري كمتر از حد رنج ببرند. اين امر باعث زيان اقتصادي عمده در صنعت گاوداري مي‌شود زيرا با استفاده از تلقيح مصنوعي مي‌توان از مني يك گاو نر براي تلقيح صدها هزار گاو ماده استفاده كرد. اگرچه چندين روش متداول براي تخمين باروري گاو نر وجود دارد، اما چنين روش‌هايي براي توضيح و پيش‌بيني دقيق ناباروري گاوهاي نر كافي نيستند. ازآنجايي‌كه باروري يك ويژگي پيچيده است كه تحت تأثير تعدادي از عوامل ازجمله ژنتيك، اپي ژنتيك و محيط قرار مي‌گيرد، نياز فوري به يك رويكرد روش جامع براي روشن كردن عدم اطمينان در كم باروري جنس نر وجود دارد. بررسي حاضر بر علائم مولكولي و عملكردي اسپرم گاو نر مرتبط با باروري تمركز دارد. نقش بالقوه ژنوميك عملكردي (پروتئوم، RNA هاي كوچك غير كدكننده، ليپيدوم، متابولوم) در تعيين باروري جنس نر و پتانسيل آن به‌عنوان يك نشانگر زيستي باروري مورد بحث قرار مي‌گيرد. اين بررسي درك بهتري از امضاي مولكولي سلول‌هاي اسپرم زنده و بارور و پتانسيل آن‌ها براي استفاده به‌عنوان نشانگرهاي زيستي باروري ارائه مي‌كند. اين اطلاعات به كشف دلايل زيربنايي ناباروري ايديوپاتيك كمك مي‌كند.