سنجش و ارزيابي توسعه كالبدي سكونتگاه هاي روستايي شهرستان هاى استان اصفهان(با بهره‌گيرى از مدلAHP و TOPSIS)

كاربرد روش هاى علمي در ارزيابي و سنجش درجه توسعه يافتگي مناطق و نواحي جغرافيايي در وجوه گوناگون آن اعم از اقتصادي، اجتماعي، كالبدي و غيره، به طور عام و نقاط و نواحي روستايي به گونه اي خاص، فرايندي است ضروري در شناخت نابرابري ها، توازن يا عدم توازن در بهره مندي از شاخص هاي توسعه و رسيدن به فرم مطلوبي از پايداري و عدالت مكاني- فضايي. از اينرو، در پژوهش حاضر با استفاده از 18 معيار توسعه در قالب شاخص‌هاي زيربنايي، بهداشتي- درماني، آموزشي- فرهنگي و خدمات، اولويت بندي معيارهاي سطح بندي توسعه كالبدي بر اساس AHP و نرم افزار Expert Choice و رتبه بندي سكونتگاههاي روستايي شهرستانهاى استان اصفهان بر اساس تكنيك TOPSIS و نرم افزار SPSS نتيجه نهايي توسعه يافتگى را مشخص مي كند. نتايج اين پژوهش نشان داد كه شهرستان هاى اصفهان، كاشان، اردستان، فلاورجان، سميرم، تيران و كرون، فريدن به عنوان شهرستان هاى برخوردار، لنجان، گلپايگان، نطنز، نايين، فريدونشهر، چادگان، شهرضا، مباركه، شاهين شهر و ميمه به عنوان شهرستان هاى نسبتا برخوردار و شهرستان هاى آران و بيدگل، خوانسار، نجف آباد، خور و بيابانك، دهاقان، برخوار، خميني شهر به عنوان شهرستان هاى كمتر برخوردار استان اصفهان مطرح است.