بررسي فقهي و اخلاقي استفاده از جنگ افزارهاي كشتار جمعي و سلاح هسته‌اي

امنيت جاني انسان‌ها از مهم ترين مصالحي است كه شارع و عقلا به آن توجه و اهتمام دارند. هر سلاحي كه امنيت انسان‌ها را به خطر اندازد و باعث كشتار جمعي آن‌ها شود، خطري براي جان و مال انسان‌ها محسوب مي‌شود و استفاده آن منع گرديده است. در اين پژوهش با هدف روشن نمودن مباني و دلايل حرمت استفاده از سلاح كشتار جمعي در فقه اسلامي، اخلاق انساني و قوانين وضع شده در مجامع بين‌المللي، حكم به استفاده از اين سلاح بيان شده است. دانشمندان اسلامي و فقهاي شيعه و سني با توجه به دلايل متقن و قوي قائل به حرمت استفاده از سلاح‌هاي كشتار جمعي هستند. در منابع حقوق بين‌الملل مثل معاهده NPT و منشور ملل متحد و ديگر منابع بين‌المللي دليلي صريح در منع استفاده از سلاح كشتار جمعي وجود ندارد و بكار گيري از اين نوع سلاح براي دفاع مشروع مجاز دانسته شده است.