معيارهاي نظري كفر، ايمان و اسلام در مذاهب اسلامي و نقد آن‌ها

اسلام شكل ظاهري دين و به معناي اعتقاد به وجود خدا، توحيد، معاد و رسالت پيامبر9 (اداء شهادتين و عمل به فروع دين) مي‌باشد، اما ايمان مسأله‌اي باطني و نور هدايتي است كه در قلب مأوي مي‌كند، انگيزه‌هاي گوناگون اسلام از جمله انگيزه‌هاي مادي و منافع فردي است؛ در حالي‌كه منشأ ايمان انگيزه‌هاي معنوي مي‌باشد. كافر در مقابل مؤمن قرار دارد و كفر يعني انكار ضروريات اسلام. هدف از نگارش اين مقاله بررسي معيارهاي نظري كفر، ايمان و اسلام در مذاهب اسلامي‌و نقد معتقدات برخي فرقه‌هاي افراطي در اين مورد است. نگارنده با استناد به كتاب‌ها و منابع گوناگون اقسام كفر، اسلام و ايمان را از ديدگاه‌هاي مختلف مورد بررسي قرار مي‌دهد و به مقايسهٔ كفر، ايمان و اسلام مي‌پردازد. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد كه از كفر تا اسلام و ايمان، مراتب و درجات بسيار زيادي وجود دارد؛ به‌عنوان مثال از نظر فقه شيعه، اهل‌سنت مسلمان هستند و مقصود از كفر آن‌ها در برخي احكام، كفر باطني است؛ به‌اين معني كه آن‌ها درجه و مرتبهٔ نهايي اسلام را ندارند هر چند ظاهراً مسلمان هستند و از امتيازات احكام دنيوي و قوانين اسلامي‌برخوردار مي‌باشند.