مباني نظري تكفير و آثار واقعي مترتب بر آن در دنياي امروز

در طول تاريخ و به‌ويژه در دنياي معاصر پاره‌اي كج‌فهمي‌ها از اقسام كفر و خلط احكام مربوط به آنها، زمينه‌ساز فاجعه‌هايي انساني شده‌است. پژوهش حاضر با اين دغدغه اصلي كه چه زماني مي‌توان حكم به خروج شخصي از ملت اسلام كرد و آثار اين حكم چيست؛ با تعمق بر تراث‌ اسلامي معلوم مي‌كند: ورود به اسلام با قول به شهادتين و خروج آن با انكار الوهيت و تكذيب رسالت و اسباب اين دو است. احراز اين دو امر دشوار و نيازمند تحقق شرايطي از جمله علم، عمد و تمام بودن حجت و نبودن شبهه است. با احراز آن، با شخص معامله مسلمان نمي‌شود و جان او تحت حمايت‌هاي دولت‌ اسلامي نخواهدبود. علماي اسلام انكار ضروري را فقط در صورتي سبب خروج از ملت اسلام مي‌دانند كه شخص، حكم يا معرفتي را كه جزماً از دين مي‌داند، با علم و با تمام بودن حجت و بدون عروض شبهه‌، انكار كند. مباح بودن دم كافر به معناي جواز كشتن او نيست. بلكه به اين معناست كه حمايت از خون وي در ذمّه ملت اسلام نيست. جوار قتل بر ثبوت عناويني مثل محاربه مترتب است، چه شخص انكار الوهيت و رسالت كرده باشد يا نه.