بررسي ويژگي‌هاي طرح و نقش، در فرش اردبيل

فرش اردبيل كه به شيخ صفي نيز شهرت دارد؛ از جمله آثار نفيس نيمه اول سده دهم هجري قمري به شمار مي‌رود كه داراي ويژگي‌هاي خاص ساختاري و بصري است. اين فرش به واسطه داشتن كتيبه حاوي تاريخ بافت و نام بافنده، طرح و نقش، ابعاد و رنگ‌بندي، همواره موردتوجه محققان داخلي و خارجي بوده است، لذا تجزيه و تحليل فرش اردبيل به منظور آشكار نمودن ارزش‌هاي بصري نهفته در اين اثر بديع، هدف اين مقاله به شمار مي‌رود. گردآوري اطلاعات با استناد به تحقيقات ميداني، منابع مكتوب و شفاهي مورد كنكاش و بررسي قرارگرفته و در صدد پاسخگويي به پرسش اصلي اين تحقيق، در زمينه بارزترين ويژگي‌هاي ساختاري طرح و نقش، در فرش مذكور است. نتايج مطالعات حاكي از آن است كه نحوه چيدمان عناصر زمينه (ترنج، گوشه، كلاله‌ها و قنديل‌ها)؛ چگونگي تركيب گردش بندهاي ختايي در زمينه و هم چنين رنگ‌بندي موجود؛ اين نمونه را علي‌رغم تنوع فرش‌هاي دوره صفوي؛ از سايرين متمايز ساخته و ويژگي‌هاي بصري ممتازي را در طراحي اين اثر آشكار مي‌سازد