تحليل تأثير برخورداري از سواد ديجيتال دانش‌آموزان دختر و پسر پايه‌ي ششم ابتدايي بر ارتقاء پيشرفت تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي آنها

اين پژوهش از نوع همبستگي_تحليلي با رويكرد پيمايشي بود. جامعه آماري تحقيق شامل كليه‌ي دانش‌آموزان شاغل به تحصيل در سال تحصيلي 1401-1402 در پايه‌ي ششم ابتدايي شهرستان سقز (برابر با 6200 نفر) و 362 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شدند. شيوه توزيع پرسشنامه‌ها به صورت نمونه در دسترس بود. ابزار سنجش شامل پرسشنامه‌هاي سواد ديجيتالي رودريگوئز و همكاران (2016)، پيشرفت تحصيلي فام و تيلور (1990) و پرسشنامه خودكارآمدي تحصيلي جينكز و مورگان (199) بود. آزمون‌هاي مورد استفاده شامل آمارهاي استنباطي (همبستگي و رگرسيون) بود. نتايج نشان داد بين برخورداري از سواد ديجيتال با پيشرفت تحصيلي دانش‌آموزان دختر و پسر پايه‌ي ششم ابتدايي رابطه‌ي معني‌داري وجود دارد. بين برخورداري از سواد ديجيتال با خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان دختر و پسر پايه‌ي ششم ابتدايي رابطه‌ي معني‌داري وجود دارد. 7/16 درصد نمرات پيشرفت تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان دختر پايه‌ي ششم ابتدايي ناشي از نمرات برخورداري آنها از سواد ديجيتالي و 5/17 درصد نمرات پيشرفت تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان پسر پايه‌ي ششم ابتدايي ناشي از نمرات برخورداري آنها از سواد ديجيتالي مي‌باشد. با افزايش ميزان برخورداري از سواد ديجيتالي، ميزان پيشرفت تحصيلي و خودكارآمدي تحصيلي دانش‌آموزان دختر و پسر پايه‌ي ششم ابتدايي افزايش پيدا مي‌كند.