پيش بيني شادكامي با ابعاد كمال گرايي دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحيه دو تبريز

هدف پژوهش حاضر پيش بيني شادكامي با ابعاد كمال گرايي دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحيه 2 تبريز بود. روش پژوهش براساس هدف، كاربردي و بر حسب گردآوري اطلاعات، توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر، دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحيه 2 تبريز در سال تحصيلي 1402-1401 بودند كه تعداد آن ها براساس گزارش اداره آموزش و پرورش 5300 نفر است. براي انتخاب نمونه از روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي چند مرحله اي استفاده شد. براي تعيين حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شده و تعداد 357 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي جمع آوري داده ها، پرسشنامه كمال گرايي هويت و فلت (MPS) و پرسشنامه شادكامي آكسفورد (OHI) بود. تجزيه و تحليل داده ها با روش آماري ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون با استفاده از نرم افزار Spss24 انجام گرفت. نتايج پژوهش نشان داد كه بين كمال گرايي و مؤلفه هاي آن (كمال گرايي خودمدار، ديگر مدار و جامعه مدار) با شادكامي دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحيه 2 تبريز رابطه منفي و معناداري وجود دارد. از سويي كمال گرايي قادر است شادكامي را در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه ناحيه 2 تبريز پيش بيني كند.