سنجش تأثير برخورداري از سواد ديجيتالي بر عملكرد شغلي و رضايت شغلي معلمان مقطع ابتدايي در پساكرونا

هدف اين پژوهش سنجش تأثير برخورداري از سواد ديجيتالي بر عملكرد شغلي و رضايت شغلي معلمان مقطع ابتدايي در پساكرونا بود. نوع روش تحقيق همبستگي_تحليلي با رويكرد پيمايشي بود. جامعه آماري تحقيق شامل كليه معلمان شاغل به تدريس در مقطع ابتدايي در سال تحصيلي 1401-1402 شهرستان سقز و حجم نمونه بر اساس فرمول كوكران 333 نفر به دست آمد. شيوه توزيع پرسشنامه‌ها به صورت نمونه در دسترس بود. ابزار سنجش شامل پرسشنامه سواد ديجيتالي رودريگوئز و همكاران (2016)، پرسشنامه عملكرد شغلي پاترسون (1992) و پرسشنامه رضايت شغلي مينه‌سوتا (2009) بود. آزمون‌هاي مورد استفاده در اين تحقيق شامل آمارهاي همبستگي و رگرسيون در محيط نرم‌افزاري اس‌پي‌اس‌اس بود. نتايج نشان داد بين سواد ديجيتالي با عملكرد شغلي معلمان زن و مرد مقطع ابتدايي رابطه‌ي معني‌دار وجود دارد. بين سواد ديجيتالي با رضايت شغلي معلمان زن و مرد مقطع ابتدايي رابطه‌ي معني‌دار وجود دارد. 7/18 درصد نمرات عملكرد شغلي و رضايت شغلي معلمان زن مقطع ابتدايي ناشي از نمرات برخورداري از سواد ديجيتالي آنها و 2/18 درصد نمرات عملكرد شغلي و رضايت شغلي معلمان مرد مقطع ابتدايي ناشي از نمرات برخورداري از سواد ديجيتالي مي‌باشد. با افزايش ميزان برخورداري از سواد ديجيتالي، ميزان عملكرد شغلي و رضايت شغلي معلمان زن و مرد مقطع ابتدايي افزايش پيدا مي‌كند.