بررسي تعامل مبتني بر حركات چشم در طراحي و تأثير آن بر تجارت الكترونيك

امروزه نوآوري‌هاي حوزه‌ي فناوري اطلاعات و ارتباطات، نقش كليدي در اقتصاد و كمك به رشد كسب و كارها دارد. يكي از زمينه‌هاي تأثيرگذار در رشد تجارت، طراحي صحيح محيط كاربري و تست محصول است؛ بنابراين در اين مقاله سعي در بيان روش‌هاي جذب كاربر، با استفاده از تعامل انسان و رايانه و تأثير ردياب چشمي بر آن شده است. ‌     تعامل چشمي يك روش علوم شناختي است كه در تحليل كاربرد پذيري يك محيط كاربري استفاده مي‌شود و حركات چشم را در حين استفاده از وبسايت، نرم افزار و... با استفاده از دستگاه‌هاي ردياب چشم، عينك ردياب و عينك واقعيت مجازي، دريافت و نتايج را به صورت  نقشه‌هاي حراراتي، نواحي پربازديد  و مسير حركت چشم نمايش مي‌دهد. اين روش به طور دقيق رفتار كاربران را تحليل كرده و به طراحان و توسعه‌دهندگان اين امكان را مي‌دهد كه طراحي خود را به‌صورت بهينه‌تر و با توجه به نيازهاي واقعي كاربران انجام دهند و به نقاط قوت و يا ضعف محيط كاربري خود پي برده و اين اطلاعات مي‌تواند در بهبود كسب و كار استفاده شود. البته لازم به ذكر است گاهي اين روش باعث گمراهي مي‌شود كه در مورد آن و راهكارهاي بهينه آن بحث خواهد شد.