سيستم تصفيه فاضلاب خاكستري

ايران كشوري با اقليم عمدتا گرم و خشك است. رشد سريع جمعيت، مهم­ترين عامل كاهش سرانه آب تجديدشونده كشور در قرن گذشته بوده است. بحران آب در ايران سلسله چالش­ ها و مشكلات ناشي از كمبود آب و استفاده نادرست از منابع آب در كشور ايران است. با افزايش جمعيت و نياز روز افزون به منابع آب، استفاده مجدد از پساب­ هاي كمتر آلوده شده در داخل واحدهاي مسكوني براي مصارف غير شرب به عنوان منابع جديد آب، مورد توجه قرار گرفته است. فاضلاب­هاي خانگي دو دسته هستند. دسته اول فاضلاب­هايي با آلودگي كمتركه ناشي از فاضلاب آشپزخانه، لباسشويي، حمام و دستشويي هستند كه به آن‌ها فاضلاب خاكستري مي­گويند. دسته دوم جريان­ هايي با آلودگي بيشتر كه ناشي از فاضلاب توالت­ ها هستند كه به آن‌ها فاضلاب سياه مي­گويند. بنابراين بازيافت و استفاده مجدد از پساب ­هاي كمتر آلوده شده در بخش ­هايي همچون كشاورزي و داخل واحدهاي مسكوني براي مصارف غير شرب همچون سيفون توالت، آبياري فضاي سبز و نماي ساختمان به عنوان منبع آب جديد محسوب مي­شود. يكي از اهداف اين تحقيق، طراحي سيستم بازيافت فاضلاب خاكستري جهت رساندن كيفيت پساب تصفيه شده خروجي به حد استاندارد براي مصارف غير­شرب است. هدف ديگر استفاده از روش هوادهي كه به صورت تامين اكسيژن به منظور كاهش آلاينده ­ها در تصفيه­ خانه مي‌باشد.