مديريت ﺑﻘﺎﯾﺎي گياهي و ﺗﺎﺛﯿﺮ سوزاندن بر سيستم هاي كشاورزي پايدار

Management of plant residues and the effect of burning on sustainable agricultural systems

روش هاي مديريت بقاياي گياهي با تاثير مستقيم بر خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك نقش موثري بر پايداري توليد در اكوسيستم هاي زراعي و محيط زيست دارند. در اين تحقيق اثر نحوه مديريت بقاياي كشاورزي بر خصوصيات خاك مورد بررسي قرار گرفت. سوزاندن بقايا سبب آزاد شدن مواد معدني نظير كلسيم، منيزيم ، فسفر و پتاسيم از بقايا، كمك به استقرار بهتر بذر در بستر كاشت و ايجاد يك پوشش گياهي يكنواخت و پرپشت، افزايش رطوبت خاك، بهبود بازدهي مصرف آب و كاهش دماي خاك، كاهش تبخير و روان آب و در نهايت افزايش عملكرد گياهان مي شود. از پيامدهاي سوزاندن مي توان به كاهش ماده آلي و دگرگوني شرايط فيزيكي و ميكروبيولوژيك خاك در بلند مدت، افزايش خطر آبشوئي و فرسايش، تلفات نيتروژن، كربن، گوگرد و غيره از طريق تصعيد، پراكندگي سموم شيميايي در هوا، آسيب به لايه ازن و متعاقب آن زيان گياهان و انسان، به وجود آمدن باران هاي اسيدي، بروز سرطان در انسان، افزايش انتقال و انتشار بيماري هاي واگيردار و بروز تنگي نفس (آسم) و ساير بيماري هاي تنفسي اشاره نمود