رسالت عام و خاص دانشگاه‌ها در ترويج، همگاني‌كردن و گفتمان‌سازي الگوي پيشرفت

سرعت و شتاب تحولات در عرصه‌هاي تمدني موجب شده است كه پيشرفت، يك فرايند پيچيده ارادي و آگاهانه مبتني بر آينده‌پژوهي معتبر و هنجارمند باشد. در اين فرايند پيچيده، موجودي‌هاي كشورها به اندازه‌اي نيست كه با ميل خويش حركت كنند و عاقبت بخير شوند. يك معيار قابل توصيه براي ملت‌هاي خواهان پيشرفت اين است كه از تمام سرمايه‌ها و منابع تمدني خود با حداكثر بهره‌وري، بهره‌برداري كنند. از اين‌رو، يكي از توصيه‌هاي عام براي جريان‌سازي الگوي پيشرفت، گفتمان‌سازي آن بر اساس همه داشته‌هاي تمدني مادي و معنوي در مسير تمدن‌سازي و پيشرفت است. نهاد علم و دانشگاه‌ها يكي از مهم‌ترين اركان گفتمان‌سازي الگوي پيشرفت در گسترۀ يك تمدن ديرپا و ملت بزرگ است. با استناد به سرنوشت اسناد ملي موجود، بدون گفتمان‌سازي در گستره ملي با مشاركت همه نهادها و اشخاص ذي‌نفوذ از جمله دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالي، حركت در چارچوب الگوي موجود، دشوار، با دستاورد اندك يا حتي غيرممكن، خواهد بود. در اين مقاله، با رويكرد توصيه‌اي مثبت‌گرا، رسالت مهم دانشگاه‌ها، جامعه دانشگاهي و مؤسسات آموزش عالي در گفتمان‌سازي الگوي اسلامي ايراني پيشرفت، تبيين و تشريح داده شده است. بر اساس ايده كانوني اين پژوهش، نظام آموزش عالي و دانشگاه‌ها شامل همه اعضاي جامعه دانشگاهي و نهاد دانشگاه، بايد يكي از رسالت‌هاي خود را مطابق با كاركردهاي سه‌گانه آموزش، پژوهش و فرهنگي- اجتماعي، ترويج، همگاني كردن و گفتمان‌سازي عمومي و تخصصي الگوي پيشرفت، تعريف و عملياتي كنند. مشاركت مسئولانۀ دانشگاه‌ها در گفتمان‌سازي الگوي پيشرفت، دست‌كم داراي سه مزيت ويژه شامل استمرار و پايداري دستاوردها، مشاركت همگاني و جامعيت الگو در گستره ملي است.