مديريت آب و پايداري سرزمين در ايران نمونه موردي : حوضه آبريز جنوب غربي كشور(كرخه و كارون)

امروزه شدت كم آبي به حدي رسيده است كه مناطقي كه در زمره سرزمين هاي پرآب ايران به شمار مي روند،از جمله حوضه آبريز جنوب غربي شامل حوضه رودهاي كرخه و كارون با مشكل كم آبي مواجه شده اند. به طور كلي افزايش جمعيت، پراكندگي نامتناسب جمعيت و بارش در سطح حوضه، وقوع خشك سالي هاي دوره اي، سياست هاي توسعه ناپايدار همچون سدسازي، صنعتي شدن و كشاورزي حوضه آبريز جنوب غرب را به منطقه اي پر از كشمكش مبدل كرده است.تلاش و كوشش در راستاي مديريت پايدار منابع آبي، منجر به تأمين نيازهاي نسل حاضر و آتي و حفظ يكپارچگي محيط زيستي و هيدروليكي ميشود .اين پژوهش با روش توصيفي_تحليلي و استفاده از منابع كتابخانه اي انجام شده است؛ به دنبال بررسي مديريت آب در حوضه ي جنوب غربي است. يافته هاي اين پژوهش حاكي از آن است كه مديريت آب ايران در چهار مرحله ابتدايي، شكل گيري، گسترش و انسجام اقدامات متعددي را انجام داده و وضعيت نامطلوب كنوني را رقم زده است.لازم است با استفاده از تجارب تاريخي و نيز بهره مندي از دانش و تخصص خود و كشورهاي ديگر و به طور كلي اولويت قراردادن رويكرد زيست محيطي راهبردهاي توسعه منابع آب كشور را بازنگري و اصلاح كند؛ همچنين لازم است اقداماتي نظير اصلاح قوانين و مقررات،بهره برداري با رعايت ظرفيت ها، اصلاح ساختار والگوي مصرف در بخشهاي مختلف، ارزش گذاري اقتصادي آب، مديريت و مشاركت مصرف كنندگان، نرخ گذاري مجددو متنوع، تهيه طرح هاي كالبدي و آمايش سرزمين، طرح ريزي انتقال آب از منظر توسعه پايدار، تهيه و اجراي برنامه هاي مديريت خشكسالي مدنظر قرار گيرد.